同朋友一齊傾吓偈嘅時候佢竟然無端端問起我地食咗咩.
個朋友就一五一十講咗出黎.
佢當時就簡單一句:
"哦, 食過喇."
我唔知應唔應該為佢嘅誠實而覺得安慰.
但係其實見到佢,
我嘅火已經減細咗好多.
鍾意一個人真係好奇怪.

後黎朋友走咗,
得番我陪佢去食嘢.
途中佢問我點解悶悶不樂,
其實我知道佢知道為咗咩事,
所以我就話咗俾佢知...
我無鬧到佢,
只係用playful嘅聲同佢講.

其實呢件事已經過咗去,
而且我地亦傾過,
再鬧交盞大家唔開心.
咁樣同佢講起碼俾佢知道我真係有唔開心,
但係我唔係撩交嗌.
佢都講咗好多次sorry,
其實我就係想聽呢句.
之前最唔開心係佢好似唔覺得有做錯...

後黎氣氛變得好好,
我覺得好安慰.
終於可以鬆一口氣...