佢同我講話佢知道如果話俾我聽,
我一定會發癲.
佢話佢心裡面覺得只係同朋友出去食飯,
都無咩特別,
所以以為唔講就無事.

我同佢講...
咁樣隱瞞反而令我懷疑.
而且, 我根本係唔想佢地單獨出街,
而唔係俾唔俾我知嘅問題.

佢話之前唔知道會有咁嘅含意,
所以而家知道係佢處理錯咗.
應承我以後唔會再發生.
如果真係某某約一大班人出去,
佢會話俾我聽先.

雖然我真係好嬲同好唔開心,
但係我覺得佢都有誠意,
所以我會叫自己忘記呢件事.
始終已經發生咗成四個月...
最近見佢都好似無咁樣啦...
諗得太多, 大家都會有壓力.

我覺得... 我唔識某某,
所以好多時都諗佢地一齊嘅情景,
每次我都諗得好天花龍鳳,
可能真實根本唔係咁.
其實, 如果佢搵一次帶埋我出去,
我諗情況會好唔同.

但係, 佢又會唔會明白呢個道理呢?